X
تبلیغات
!OSTAD HAMECHI DOON - آزمایش تجزیه آمونیوم دی کرومات

 
تاريخ : پنجشنبه یازدهم فروردین 1390
                                                  تجزیه آمونیوم دی کرومات

هدف:اثبات اینکه فرآیند انجام شده توسط آمونیوم دی کرومات اولاً شیمیایی است ثانیاً از نوع سوختن نیست

مواد و وسایل مورد نیاز:یک عدد بشر-آب-ترازو سه وزنه ای-قاشقک برای  برداشتن مواد-آمونیوم دی کرومات-توری نسوز-کپسول چینی-کبریت-روزنامه

تئوری آزمایش:

آمونیوم دی کرومات

)یک ترکیب غیر آلی با فرمول شیمیایی Ammonium dichromateآمونیوم دی کرومات(

می باشد.این نمک به دلیل استفاده اش در ایجاد آـتش فشان های رومیزیگاهی با نام (NH4)2Cr2O7

نیز شناخته میشود. )Vesuvius وابسته به کوه آتش فشان:Vesuvian)Vesuvian Fire

این ماده در مواد آتش زنه و در دوران نخستین عکاسی به کار رفته است.نمایش آتش فشانی شامل محترق کردن مقداری آمونیوم دی کرومات است که واکنش زیر راایجاد میکند:

)NH4)2Cr2O7(s) → Cr2O3(s) + N2(g) + 4H2O(g(

مانند ماده آمونیوم نیترات شناخته شده آمونیوم دی کرومات هم شامل ی ککاهنده(آمونیوم)می باشد.این واکنش هنگامی که آغاز میشود تا اتمام آن پیش خواهد رفت.این نماشی تجربی کاربرد های کمی دارد چرا که پودر کروم(|||)اکسید حاصل از این واکنش سمی است واحتمالاً سرطان زا.

                                                      

سوسپانسیون

سوسپانسیون به مخلوط کلوییدی جامد در مایع گفته میشود.

سوسپانسیون‌ها در حال عادی ناپایدار هستند و پس از مدتی نگهداری در حالت سکون، کلوئیدها کواگوله شده و ته‌نشین  میشوند در اثر این پدیده فاز مایع از جامد جدا میشود.برای پایدارسازی امولسیونها از مواد دفوکتانت استفاده میشود

شرح آزمایش:در ی کلوله آزمایش مقداری آمونیوم دی کرومات میریزیمو به آرامی به آن آب اضافه میکنیم و مشاهده می کنیم که دارای انحلال پذیری زیادی است و به سرعت در آب حل میشود.

در یک کپسول چینی مقداری آمونیوم دی کرومات میریزیم سپس جرم کپسول و نمک را به وسیله ترازوی سه وزنه ای اندازه می گیریم(جرم اندازه گیری شده توسط گروه 73.5:2)(آمونیوم دی کرومات باید به صورت پودر در بیاید تا سطح تماس  آن با آتش بیشتر شود و واکنش بهتر انجام شود)شعله کبریت را به آمونیوم دی کرومات نزدیک میکنیم تا واکنش آغاز شود و بلافاصله یک بشر را به صورت وترونه روی آن قرار میدهیم تا تماسش با هوا قطع شود و فراورده ها به بیرون نریزند.با قطع هوا مشاهده میشود کع هنوز واکنش ادامه میابد و این یعنی واکنش آمویوم دی کرومات از نوع سوختن نیست. در زیر کپسول هم از توری نسوز و در زیر آن هم روزنامه قرار میدهیم از روزنامه برای جلوگیری از پخش مواد و افزایش دقت آزمایش استفاده می کنیم و از توری نسوز هم برای جلوگیری از سوختن روزنامه استفاده میکنیم چون میدانیم این واکنش گرماده است و حرارت زیادی ایجاد میکند.و معادل واکنش به صورت زیر است

)NH4)2Cr2O7(s) --------> Cr2O3(s) + N2(g) + 4H2O(g + (q

                                                      اکسید کروم(|||)سبز لجنی

که به انرژی گرمایی تولید شده توسط شعله کبریت انرژی فعال سازی میگویند.همچنین این واکنش از نوع تجزیه است و شیمیایی زیرا ماهیت ماده تغییر کرد و مواد جدیدی حاصل میشود.

پس از اتمام آزمایش مشاهده میکنیم که سطح بشر را بخار میگیرد که نشان دهند وجود آب در فراورده هاست.

با برداشتن بشر بخار زرد رنگی خارج میشود که گاز نیتروژن دی اکسید است و به علت گرماده بودن واکنش گاز نیتروژن موجود در فراورده با اکسیژن هوا واکنش میدهد و گاز نیتروژن دی اکسید آزاد میشود که در حقیقت یک واکنش مجزا است و انرژی فعال سازی آن گرمای تولید شده از واکنش آمونیوم دی کرومات است و واکنش آن به صورت زیر است و از نوع ترکیب.

N2 + 2O2 -----> 2NO2

مشاهده میکنیم که ماده ای در کپسول مانده دارای رنگ سبز لجنی است و همان اکسید کروم(|||) است.

در حین واکنش مقداری از این ماده به بیرون میریزد که استفاده از بشر مانع این امر است.

در آخر دوباره کپسول و اکسید کروم را وزن میکنیم(برای بالا بردن دقت اکسید های کرومی که به سطح بشر چسبیده اند و همچنین کبریت را از داخل کپسول در می آوریم)(جرم اندازه گیری شده توسط

گروه  2: 72.5)مشاهده میکنیم که مقداری جرم کاهش یافته که طبق قانون پایستگی جرم همان وزن بخار آب و گاز نیتروژن است که به صورت گاز از کپسول خارج شده اند.

در انتهای کار برای مقایسه انحلال پذیری اکسید کروم و آمونیوم دی کرومات به همان مقدار که در ابتدا از آمونیوم دی کرومات استفاده کردیم و به همان مقدار آب استفاده میکنیم.مشاهده میکنی مکه انحلال پذیری اکسید کروم در آب بسیار کم است.

اگر مقدار زیادی اکسید کروم در آب بریزیم آب مقداری رنگ سبز به خود میگیرد و ذرات ریزیی در آب مشاهده میشود که در آب معلقند که به این نوع مخلوط سوسپانسیون میگویند.ذرات بسیار ریز تری نیز در آب وجود دارند که به آنها کلویید میگویند و در آب معلقند و به سمت بالای آب میروند و ته نشین نمیشوند.

نتیجه گیری:این واکنش نشان داد که واکنش آمونیوم دی کرومات از نوع سوختن نیست و همچنین یک واکنش شیمیایی است و انحلال پذیری ماده حاحل شده از ماده اولیه کمتر است و نشان داد که واکنش تجزیه آمونیوم دی کرومات گرماده است و برای شروع به انرژی فعال سازی نیاز دارد که از طریق حرارت شعله کبریت تامین شد.



ارسال توسط ALi

ابزار رایگان وبلاگ

طراحی سایت